Szklarnik leśny
Cordulegaster boltonii


Rozmiary: Długość ciała Cordulegaster boltonii osiąga 80 mm (samice nawet 85 mm)
Rozpiętość skrzydeł nieznacznie przekracza 100 mm
Czas występowania
imagines:
Koniec V-połowa VIII
Obszar występowania: Cordulegaster boltonii występuje w Polsce zachodniej i południowej, jednak w zasadzie poza obszarami górskimi (do wys. 600 m n.p.m.).
Ochrona: Cordulegaster boltonii jest gatunkiem chronionym w Polsce prawem, a ponadto znajdującym się w Czerwonej Księdze Zwierząt jako gatunek wysokiego ryzyka (VU - vulnerable).

   
NA SKRÓTY
Występowanie
Biotop
Samiec
Samica
Zachowania rozrodcze
Larwa/wylinka

Zdjęcia: Paweł Buczyński (PBu)
Martin Černý (MČ)
Jakub Liberski (JL)
Kamil Mazur (KM)
Ewa Miłaczewska (EM)
Tekst: Ewa Miłaczewska
© Ewa Miłaczewska

 

Występowanie
 
Występowanie Cordulegaster boltonii w Polsce — szkic sporządzony na podstawie Atlasu rozmieszczenia ważek (Odonata) w Polsce

1 — strefa rozproszonego wystepowania

2 — obszary koncentracji stanowisk

3 — punkty, w których wykonano zdjęcia:
PBu — Paweł Buczyński — Jez. Płocice na Kaszubach
JL — Jakub Liberski — Woszczyce gmina Orzesze
EM — Ewa Miłaczewska — Dolina Czarnej Wody, Góry Świętokrzyskie oraz przy Rezerwacie Cisy nad Górną Liswartą
 
 
Biotop
Szklarnik leśny C. boltonii występuje w Polsce północno-zachodniej i zachodniej oraz w południowej części kraju, lecz omija wyższe obszary górskie. Preferuje miejsca zalesione, w pobliżu małych rzek, potoków i strumieni o wartkim nurcie i dobrym natlenieniu, jednak często stanowiska są ograniczone do krótkich odcinków cieków. Zagrożeniem dla chronionych szklarników leśnych jest zanieczyszczenie wody, regulacja rzek, sytuowanie w ich biegu stawów rybnych oraz wylesianie i wycinanie nadbrzeżnych olch. Więcej informacji znajdziemy w opisie R. Bernarda w Polskiej Czerwonej Księdze Zwierząt — Bezkręgowce.
 
To miejsce w Świętokrzyskim Parku Narodowym w Dolinie Czarnej Wody, w pobliżu mostu na drodze między Nowa Słupią a Bodzentynem. Wiele szklarników leśnych Cordulegaster boltonii widziałam tu 2 lipca 2010 r. podczs Sympozjum Sekcji Odonatologicznej PTE. Na stanowisku tym szklarniki leśne współwystępowały ze szkalrnikami górskimi.

(foto EM)
 
Woda płynie tu wartko, a widoczne tu kamienie pokryte są czarnymi glonami, od barwy których potok bierze swą nazwę.

(foto EM)
 
 
Samiec
 
Tego szklarnika leśnego Cordulegaster boltonii sfotografował Jakub Liberski 17 czerwca 2010 r. w Woszczycach w gminie Orzesze na Górnym Śląsku.

(foto JL)

Kliknij w zdjęcie aby powiększyć.
 
To ten sam Cordulegaster na poprociach, pozwolił nawet nieco bliżej podejść do siebie.

(foto JL)

Kliknij w zdjęcie aby powiększyć.
 
Na sympozjalnej wycieczce 2 lipca 2010 r., w gronie ponad dwudziestu osób, nie było szans zrobienia zdjęć siedzącym ważkom. Tak więc zmuszeni byliśmy obserwować szklarniki w locie, albo oglądać je z bliska po złapaniu. W Górach Świętokrzyskich mogliśmy oglądać oba gatunki rodzaju CordulegasterC. boltonii oraz C. bidentata, na tych samych stanowiskach.
Tu widzimy samca Cordulegaster boltonii — jest to piękna, duża, zielonooka, czarno-żółta ważka.

(foto EM)

Kliknij w zdjęcie aby powiększyć.
 
Oczy szklarników są zielone i stykają się ze sobą w jednym punkcie.

(foto EM)

Kliknij w zdjęcie aby powiększyć.
 
Na czole szklarnika leśnego występuje znak w postaci czarnej poziomej linii, w przeciwieństwie do szklarnika górskiego, u którego znak na czole ma kształt litery „U”.

(foto EM)
 
Cordulegaster boltonii ma żółty trójkąt potyliczny, a C. bidentata ma ten trójkąt czarny.

(foto EM)
 
Widzimy, że na odwłoku Cordulegaster boltonii występują — poza plamkami na środku każdego z segmentów odwłoka — mniejsze plamki na tylnym skraju każdego segmentu.

(foto EM)

Kliknij w zdjęcie aby powiększyć.
 
W trójkącie analnym występuje minimum pięć komórek (obserwowaliśmy też 6 i 7). Pod spodem odwłoka, na pierwszym segmencie, występuje plamka w kształcie litery „C”.

(foto EM)

Kliknij w zdjęcie aby powiększyć.
 
No i tu niespodzianka!
To zdjęcie Cordulegaster boltonii, o czym świadczy żółty trójkąt potyliczny, natomiast w trójkątach analnych występują tylko 3 i 4 pola tak, jak u Cordulegaster bidentata.
Najlepszy to dowód, że przy oznaczaniu nie wolno kierować się jedną tylko cechą charakterystyczną, bo w przyrodzie wszystko jest zmienne.


Jest to fragment zdjęcia, które zrobił Martin Černý, a pozwoliłam je sobie (za zgodą autora) zapożyczyć ze świetnej strony
http://www.dragonflies.cz/.

(foto MČ)
 
Górne narządy analne są trójkątne (bez ząbka po wewnętrznej stronie) i niemal schodzą się ze sobą u podstawy.

(foto EM)
 
 
Samica
 
Między samcem, a samicą nie ma różnicy w ubarwieniu, choć samice mają nieco mniej jaskrawe oczy. Różni je od samców przede wszystkim długie, skierowane do tyłu pokładełko.

(foto EM)

Kliknij w zdjęcie aby powiększyć.
 
Tu na tle białej bluzki jednej z uczestniczek sympozjum widzimy obok siebie samca i samicę Cordulegaster boltonii. Różnica rozmiarów jest spora — to samica jest większa i szersza od samca.

(foto EM)

Kliknij w zdjęcie aby powiększyć.
 
 
Zachowania rozrodcze
 
To zdjęcie samicy Cordulegaster bidentata zdobione przez Kamila Mazura. Zupełnie tak samo wygląda składanie jaj przez samicę Cordulegaster boltonii, co udało się sfilmować Stanisławowi Czachorowskiemu w Dolinie Czarnej Wody 2 lipca 2010 r. Filmiki te można obejrzeć klikając w linki You Tube.
http://www.youtube.com/watch?v=HvCXFR1xG2g http://www.youtube.com/watch?v=tPbgwRq9jLY.

(foto KM)

Kliknij w zdjęcie aby powiększyć.
 
 
Larwa/wylinka
 
Zdjęcie zostało zrobione 25 czerwca 2011 r. podczas Sympozjum Sekcji Odonatologicznej P.T.Ent. nad potokiem na skraju Rezerwatu Cisy nad Górną Liswartą. Jest to larwa, która najprawdopodobniej przeobrazi się dopiero w przyszłym roku.
Dla skali porównawczej — te dwie obrączki mają łącznie szerokość 8 mm.

(foto EM)

Kliknij w zdjęcie aby powiększyć.
 
Ta sama larwa co wyżej. Ma ona klinowaty odwłok z krótkimi kolcami bocznymi, masywne uda i skrzydła ułożone skośnie wzdłuż odwłoka — inaczej niż u szklarnika górskiego Cordulegaster bidentata.

(foto EM)

Kliknij w zdjęcie aby powiększyć.
 
Wylinka znaleziona pod mostem w okolicy Jez. Płocice na Kaszubach dnia 12 czerwca 2008 r.

(foto PBu)

Kliknij w zdjęcie aby powiększyć.
 

Z terminami użytymi w opisie można zapoznać się na stronie: SŁOWNIK lub BUDOWA WAŻKI.

Porównanie obu szklarników spotykanych w Polsce można obejrzeć na stronie: SZKLARNIK CORDULEGASTER.