XII Sympozjum Odonatologiczne
Gryżyna, 21–23 sierpnia 2015 r.

na podstawie notatek Anny Rychłej i dzięki doskonałemu sposobowi katalogowania zdjęć Pawła Buczyńskiego
relacja opatrzona zdjęciami: Pawła Buczyńskiego, Bogusława Daraża, Marii Gołąb, Bogusławy Jankowskiej, Jakuba Liberskiego i Ryszarda Orzechowskiego




XII Sympozjum Sekcji Odonatologicznej P.T. Entomologicznego odbyło się w dniach 21–23 sierpnia 2015 roku koło wsi Gryżyna, miejscowości położonej w samym centrum województwa lubuskiego, 22 km na WSW od Świebodzina. Większość z nas przyjechała w czwartek 20 sierpnia po południu. Zakwaterowani zostaliśmy w ośrodku wypoczynkowym Anapausis nad północnym brzegiem Jeziora Gryżyńskiego zwanego także Kałek, około 2 kilometrów na południe od miejscowości Gryżyna na terenie najmniejszego w województwie lubuskim parku krajobrazowego.

Gryżyński Park Krajobrazowy znajduje się na terenie Nadleśnictwa Bytnica i ma powierzchnię 3065,9 ha, zaś powierzchnia jego otuliny wynosi 7929,2 ha. Ma on na celu ochronę walorów krajobrazowych i przyrodniczych rynny polodowcowej oraz znajdujących się w niej stawów, jezior i doliny rzeki Gryżynki (Gryżyńskiego Potoku). Występuje tu 11 jezior polodowcowych, 12 stawów hodowlanych, około 150 źródeł różnego typu, 17 torfowisk i pstrągowa rzeka Gryżynka o długości około 15 km, występują tu wały ozowe i obszary wytopiskowe. 86,6% powierzchni Parku zajmują lasy. Teren pokrywa bardzo zróżnicowana szata roślinna oraz występuje tu wiele interesujących gatunków zwierząt, zarejestrowano około 150 gatunków ptaków oraz 10 stanowisk bobrów. Szczegółowe informacje na ten temat znajdziemy na stronie Zespołu Parków Krajobrazowych Województwa Lubuskiego.

Organizatorką XII Ogólnopolskiego Sympozjum Odonatologicznego była Anna Rychła. Ze strony Gryżyńskiego Parku Krajobrazowego pomocą służyli Ryszard Orzechowski i Hieronim Wasielewski. Ani serdecznie dziękujemy za zrobienie wszystkiego, co w jej mocy, abyśmy mogli spotkać występującą tylko w około 30 jeziorach środkowo-zachodniej części Polski ważkę Erythromma lindenii. Nikt inny nie zrobiłby tego lepiej. Panowie zaś pracujący w Parku zapoznali nas z jego walorami i historią oraz towarzyszyli nam podczas wycieczek w teren, za co serdecznie im dziękujemy.

Uczestnikami sympozjum byli: Rafał Bernard, Edyta Buczyńska, Paweł Buczyński, Bogusław Daraż, Julia Dobrzańska, Maria Gołąb, Lucyna Górka, Maciej Górka i Wojtuś Górka, Dorota Gusta, Bogusława Jankowska, Małgorzata Targońska-Karasek, Tomasz Karasek, Jakub Liberski, Piotr Mikołajczuk, Ewa Miłaczewska, Alicja Miszta, Ryszard Orzechowski, Anna Rychła, Grzegorz Smolarczyk, Adam Tarkowski, Grzegorz Tończyk, Jacek Wendzonka, Michał Wolny, Piotr Zabłocki.

Nie zdołaliśmy w tym roku zrobić zdjęcia grupowego, jedni przyjechali później, inni wyjechali wcześniej i nie złożyło się...

 
 
 
Ośrodek wypoczynkowy Anapausis — widok na Jezioro Gryżyńskie (Kałek) i wyznaczone linią pomostów kapielisko.
(foto Paweł Buczyński)
Organizatorka tegorocznego sympozjum Anna Rychła.
(foto Jakub Liberski)
Kliknij w zdjęcie aby powiększyć.
 
 
Ośrodek wypoczynkowy Anapausis — zostaliśmy zakwaterowani w takich domkach. Na zdjęciu od lewej: Bogusława Jankowska, Piotr Zabłocki, Michał Wolny i Jacek Wendzonka, z tyłu Bogusław Daraż.
(foto Jakub Liberski)
W jadalni przy kolacji — od lewej: Jacek Wendzonka, Rafał Bernard, Bogusław Daraż, Jakub Liberski, Ryszard Orzechowski, Piotr Mikołajczuk, odziane w niebieską koszulkę plecy Julii Dobrzańskiej i Anna Rychła, na talerzach „pyry z gzikiem”.
(foto Paweł Buczyński)
 
 
 

W piątek 21 sierpnia 2015 roku zaraz po śniadaniu uczestnicy sympozjum wyruszają w teren. Ja niestety muszę zostać w ośrodku, nie mogąc nadwyrężać „zepsutego” kolana. Szkoda — ale wiem, że dostanę zdjęcia i wszelką pomoc w sporządzeniu tego sprawozdania.

Poniżej, na przesłanej przez Ryszarda Orzechowskiego mapce, zaznaczone zostały odwiedzane przez odonatologów punkty w terenie — wszystkie niemal znajdują się w kwadracie UTM WT17, tylko północny brzeg Jeziora Gryżyńskiego wraz z Ośrodkiem Anapausis to już kwadrat UTM WT18.

 

 
   

Stanowisko (1) Jezioro Gryżyńskie (Kałek)

 

Nad tym jeziorem mieszkamy, a więc siłą rzeczy obserwujemy je codziennie, od momentu przyjazdu. Dlatego też to stanowisko umieszczamy na pierwszym miejscu. Tu widzimy Erythromma lindenii siadające na szuwarach, pływających matach glonów — głównie skrętnicy Spirogyra, a nawet na pływakach na linach wygradzających kąpielisko. Ja z moim chorym kolanem nie jestem w stanie zobaczyć tych ważek tyle, co Koledzy, ale i tak jestem szczęśliwa. To dla nas hit programu, najważniejszy cel naszych obserwacji i dla wielu spośród nas pierwsza okazja zobaczenia tej ważki. Po to tu przyjechaliśmy!

 
W kąpielisku, między pomostami obserwacja okazuje się najłatwiejsza. Od lewej: Grzegorz Smolarczyk, Michał Wolny, Bogusia Jankowska i siedząca na pomoście Ania Rychła.
Kliknij w zdjęcie aby powiększyć.
(foto Jakub Liberski)
Bogusia Jankowska w woderach fotografuje oczobarwnice jeziorne na glonach i szuwarach. Przygląda się temu Grzegorz Smolarczyk.
Kliknij w zdjęcie aby powiększyć.
(foto Jakub Liberski)
 
 
Grzegorz Smolarczyk wybrał się na polowanie na E. lindenii w szortach i koszulce.
Kliknij w zdjęcie aby powiększyć.
(foto Bogusława Jankowska)
Opolanie Michał Wolny i Piotr Zabłocki, jak zwykle w zgodnym zespole, polują bez koszulek.
Kliknij w zdjęcie aby powiększyć.
(foto Bogusława Jankowska)
 
 
Kompletnie ubrany Kuba Liberski fotografuje oczobarwnice leżąc na pomoście...
Kliknij w zdjęcie aby powiększyć.
(foto Bogusława Jankowska)
...i portretuje samca E. lindenii na pływaku na linach wygradzających kąpielisko.
Kliknij w zdjęcie aby powiększyć.
(foto Jakub Liberski)
 
 
Samiec Erythromma lindenii znad Jeziora Gryżyńskiego
Kliknij w zdjęcie aby powiększyć.
(foto Bogusława Jankowska)
Samiec Erythromma lindenii siedzący na pędzie kwiatowym wywłócznika Myriophyllum sp.
Kliknij w zdjęcie aby powiększyć.
(foto Bogusława Jankowska)
 
 
Stanowisko (2) staw bobrowy
 
 
Piątkowej, porannej wycieczce towarzyszy pracownik Gryżyńskiego Parku Krajobrazowego, pan Hieronim Wasielewski. Grupa rusza wzdłuż brzegu Jeziora Gryżyńskiego, a następnie w górę rzeczki Gryżynki.
Kliknij w zdjęcie aby powiększyć.
(foto Maria Gołąb)
Krótki przystanek na mostku nad Gryżynką. Pan Hieronim Wasielewski opowiada o budowie geologicznej rynny gryżyńskiej oraz historii Gryżyńskiego PK. Na zdjęciu od prawej: Rafał Bernard, Boguś Daraż, Hieronim Wasielewski, Michał Górka oraz Edyta i Paweł Buczyńscy.
Kliknij w zdjęcie aby powiększyć.
(foto Paweł Buczyński)
 
 
Droga biegnie nad malowniczą rzeką Gryżynką.
Kliknij w zdjęcie aby powiększyć.
(foto Paweł Buczyński)
Z wałów ozowych, między którymi płynie rzeka, wypływa kilkadziesiąt źródeł zboczowych.
Kliknij w zdjęcie aby powiększyć.
(foto Paweł Buczyński)
 
 
Staw bobrowy znajduje się w zachodniej części rynny gryżyńskiej, a od części wschodniej, w której znajduje się Jezioro Gryżyńskie dzieli go wał ozowy.
Kliknij w zdjęcie aby powiększyć.
(foto Paweł Buczyński)
Grzegorz Tończyk siedzi na pniu drzewa ściętego przez bobra.
Kliknij w zdjęcie aby powiększyć.
(foto Jakub Liberski)
 
 
Stanowisko (3) kanał między Jeziorem Gryżyńskim a stawem hodowlanym Bartno
 
 
Tu też grupa terenowa spotyka źródła. Na zdjęciu Ryszard Orzechowski i Anna Rychła
Kliknij w zdjęcie aby powiększyć.
(foto Jakub Liberski)
Zaczyna się poszukiwanie domków chruścików. Na zdjęciu od lewej: Maria Gołąb, Ryszard Orzechowski, Edyta Buczyńska i Anna Rychła.
Kliknij w zdjęcie aby powiększyć.
(foto Jakub Liberski)
 
 
Edyta Buczyńska i Ania Rychła poszukują domków chruścików.
Kliknij w zdjęcie aby powiększyć.
(foto Bogusław Daraż)
No i jest!!! Na dłoni Edyty ciekawy domek chruścika — jedynego w Polsce, który podlega ochronie gatunkowej — to ten ciemniejszy domek, a chruścik to krynicznia wilgotka Crunoecia irrorata.
Kliknij w zdjęcie aby powiększyć.
(foto Jakub Liberski)
 
 
Kanał pomiędzy Jeziorem Gryżyńskim a stawem hodowlanym Bartno.
Kliknij w zdjęcie aby powiększyć.
(foto Jakub Liberski)
W tym miejscu nad kanałem Kuba Liberski zauważył pojedynczego samca szklarnika leśnego Cordulegaster boltonii, choć jest to już bardzo późny termin lotów tej ważki.
Kliknij w zdjęcie aby powiększyć.
(foto Jakub Liberski)
 
 
Stanowisko (4) staw hodowlany Bartno
 
 
Staw hodowlany Bartno.
Kliknij w zdjęcie aby powiększyć.
(foto Paweł Buczyński)
Ania Rychła śledzi wzrokiem ważki latające nad stawem Bartno.
Kliknij w zdjęcie aby powiększyć.
(foto Jakub Liberski)
 
 
Po obiedzie nasi odkrywcy ruszają jeszcze raz w teren
Stanowisko (5) śródleśna torfianka położona poza zachodnią granicą Gryżyńskiego Parku Krajobrazowego i jego otuliny
 
 
Torfianka znajduje się już poza obszarem Gryżyńskiego Parku Krajobrazowego, a nawet poza jego otuliną, ale także leży w obszarze Nadleśnictwa Bytnica.
Kliknij w zdjęcie aby powiększyć.
(foto Paweł Buczyński)
Ta sama torfianka.
Kliknij w zdjęcie aby powiększyć.
(foto Paweł Buczyński)
 
 
Piotr Mikołajczuk łapał przed chwilą larwy na przewężeniu torfianki tam, gdzie za nim w dole widć trochę lustra wody, a dalej krawędź rynny w której jest jezioro Głębokie, torfowsko i właśnie ta torfianka, która była celem wycieczki. Na pierwszym planie Piotr Mikołajczuk, a w głębi Dorota Gusta, Grzegorz Tończyk i Bogusia Jankowska.
Kliknij w zdjęcie aby powiększyć.
(foto Ryszard Orzechowski)
Na górze można podziwiać rozleglejsze widoki na torfiankę i latające nad nią ważki. Od lewej Adam Tarkowski, Anna Rychła, Tomasz Karasek z żoną Małgorzatą, zaś w trawach siedzi Piotr Mikołajczuk.
Kliknij w zdjęcie aby powiększyć.
(foto Ryszard Orzechowski)
 
 
Paweł Buczyński na brzegu torfianki.
Kliknij w zdjęcie aby powiększyć.
(foto Bogusława Jankowska)
Nad brzegiem wędruje samotnie Alicja Miszta.
Kliknij w zdjęcie aby powiększyć.
(foto Jakub Liberski)
 
 
 

W sobotę 22 sierpnia 2015 roku zaraz po śniadaniu większość uczestników sympozjum wyrusza w teren. Celem dzisiejszej wycieczki są prywatne stawy rybne położone na terenie GPK w pobliżu wsi Grabin. Jest to prywatny obręb hodowlany i wstęp na ten teren wymaga specjalnego zezwolenia właściciela. Niektórzy pozostają nad Jeziorem Gryżyńskim, aby fotografować tylko tu występujące Erythromma lindenii.

 
Stanowisko (6) stawy hodowlane koło wsi Grabin
 
 
Jeden z prywatnych stawów rybnych koło wsi Grabin.
Kliknij w zdjęcie aby powiększyć.
(foto Paweł Buczyński)
Inne miejsce nad tym samym stawem.
Kliknij w zdjęcie aby powiększyć.
(foto Paweł Buczyński)
 
 
Rafał Bernard, najlepiej z nas wszystkich znający temat, który był przedmiotem jego pracy doktorskiej, opowiada o odkryciu oczobarwnicy jeziornej Erythromma lindenii na obszarze środkowo-zachodniej Polski. Z obszaru GPK znane dotąd było stanowisko na jeziorze Jelito.
Kliknij w zdjęcie aby powiększyć.
(foto Paweł Buczyński)
Grupa słuchaczy. Od lewej: Grzegorz Tończyk, Dorota Gusta, za nią Ania Rychła, Ryszard Orzechowski, leży Julia Dobrzańska, Tomasz Karasek, za nim Adam Tarkowski, Kuba Liberski, Piotr Mikołajczuk i prelegent.
Kliknij w zdjęcie aby powiększyć.
(foto Maria Gołąb)
 
 
 
 
Ważki zarejestrowane podczas Sympozjum w Gryżyńskim Parku Krajobrazowym
(35 gatunków)
(w tym dwa gatunki nowe dla parku — zaznaczone kolorem czerwonym)

kliknięcie w nazwę ważki powoduje przejście do strony poświęconej danemu gatunkowi
 
 
Gatunek / stanowisko
 
1. Jezioro Gryżyńskie (Kałek)
2. Staw bobrowy
3. Kanał
4. Staw Bartno
5. Torfianka
6. Stawy hodowlane
Calopteryx splendens
im
im
im
im
im
Calopteryx virgo
im
Lestes sponsa
im
im
im
Lestes virens
im
Chalcolestes viridis
im
im
im
Sympecma fusca
im
im
Ischnura elegans
im
im
im
L, im
Enallagma cyathigerum
im
im
Coenagrion hastulatum
L
Erythromma najas
L
Erythromma viridulum
im
Erythromma lindenii
im
Pyrrhosoma nymphula
L
Platycnemis pennipes
L, im
im
im
im
Aeshna mixta
im
im
im
im, ex
Aeshna affinis
im
Aeshna grandis
im
Aeshna cyanea
im
L, im
im
im
im
im
Aeshna juncea
im
Anax imperator
L
Anax parthenope
im, ex
Gomphus vulgatissimus
L
im
Cordulegaster boltoni
im
Cordulia aenea
L, ex
Somatochlora metallica
im
im
Epitheca bimaculata
ex
Libellula quadrimaculata
L, im
L, im
Orthetrum cancellatum
im
im
im
im
Orthetrum albistylum
im
Leucorrhinia pectoralis
L, ex
Leucorrhinia albifrons
L, im
Sympetrum danae
im
im
Sympetrum sanguineum
im
im
im
im
Sympetrum depressiusculum
im
im
im
im, ex
Sympetrum vulgatum
im
im
im
im
im, ex
 
     
Po obiedzie zbieramy się w salce konferencyjnej na części referatowej sympozjum
 
 
Otwarcia obrad dokonała nasza urocza gospodyni Anna Rychła. Powitała zebranych i przedstawiła program spotkania.
Kliknij w zdjęcie aby powiększyć.
(foto Paweł Buczyński)
Jako pierwszy referat „Gryżyński Park Krajobrazowy” wygłosił przedstawiciel Parku Ryszard Orzechowski.
Kliknij w zdjęcie aby powiększyć.
(foto Paweł Buczyński)
   

1. Ryszard Orzechowski — „Gryżyński Park Krajobrazowy” — w swym referacie poinformował nas, że jest to najmniejszy park krajobrazowy w województwie lubuskim i jeden z najmniejszych parków w kraju. Ma on na celu ochronę walorów krajobrazowych i przyrodniczych rynny polodowcowej oraz znajdujących się w niej stawów, jezior i doliny rzeki Gryżynki. Występują tu jeziora polodowcowe, stawy hodowlane, źródła zboczowe, torfowiska niskie i pstrągowa rzeka Gryżynka o długości około 15 km, są też wały ozowe i obszary wytopiskowe. 86,6% powierzchni parku zajmują lasy. Na obszarze parku żyje wiele ciekawych zwierząt i roślin chronionych. Jeśli chodzi o ważki pracownicy parku stwierdzili dotąd 41 gatunków.

2. Paweł Buczyński — „Ważki (Odonata) wód antroponenicznych Polski środkowo-wschodniej: podsumowanie 20 lat badań” — Autor przedstawił główne powody, dla których zajął się tym problemem, była to troska i naukowa ciekawość. Troskę powodowało zanikanie i degradacja wód naturalnych. Z drugiej strony pojawiły się wody antropogeniczne: wyrobiska, stawy rybne, kanały i torfianki zastępujące zanikające jeziorka wśród torfowisk. Pierwsze opracowania dotyczące wtórnych siedlisk dla ważek ukazały się dopiero w latach 70. XX w., a wiedza ta jest dotąd ciągle niewystarczająca. Celem badań powinna być kompleksowa analiza występowania ważek w wodach antropogenicznych zwartych obszarów, jak i weryfikacja hipotez badawczych utrzymujących, że ważki tworzą zgrupowania podobne do tych w wodach naturalnych, że zbiorniki antropogeniczne powodują ekspansję ważek na nowe obszary, a nawet mogą stać się ważniejsze dla poszczególnych gatunków niż zbiorniki naturalne. Autor przedstawił zakres prac, metody badań i zebrane materiały. Prace prowadził na obszarze od Bugu na północy do Roztocza na południu i od Wisły na zachodzie do granicy Polski na wschodzie. Badaniami objął 370 stanowisk antropogenicznych i 637 stanowisk naturalnych. Przeprowadził analizę z jakich środowisk naturalnych ważki przesiedlają się do jakich wód antropogenicznych, oraz które gatunki robią to najchętniej. Przedstawił też najważniejsze wnioski nasuwające się po tej analizie.

3. Julia Dobrzańska i Tomasz Karasek — „Fauna ważek ogrodów wilanowskich — badania i edukacja” — Najpierw Julia Dobrzańska zapoznała nas z historią i położeniem ogrodów. Przedstawiła ich różnorodność siedliskową od niemal nieprzekształconych części dawnego starorzecza Wisły po ogrody barokowe w pobliżu Pałacu Wilanowskiego. Następnie przedstawiła kierunki i zakres edukacji prowadzonej w Wilanowie. Organizowane są spotkania z przyrodą dla dzieci i całych rodzin, gdzie edukacja traktowana jest jako rodzaj przygody. Spotkania z ważkami polegają na samodzielnym odłowie imagines w siatki entomologiczne i zapoznawaniu się z odłowionymi gatunkami.
Następnie Tomasz Karasek zapoznał nas z różnorodnymi środowiskami występującymi w Ogrodach Wilanowskich i charakterystycznymi dla nich zespołami ważek. Opowiedział o metodach prowadzenia badań i rejestrowania wyników.

4. Maciej Górka — „El Salvador — ważki i ludzie” — zapoznał nas ze służbowym celem swej podróży, z napotkanymi ludźmi, widzianymi krajobrazami Salwadoru i zarejestrowanymi tam ważkami. Nie jest to kraj dla wędrujących turystów bezpieczny, mimo to odwiedził kilka wybranych zbiorników wodnych w asyście salwadorskich współpracowników. Pokazał nam zdjęcia ważek wykonane podczas pobytu w Salwadorze — ważek, które choć tam pospolite, były bardzo efektowne, barwne i atrakcyjne.

5. Weronika Hirszman, Rafał Bernard — „„Poatlasowe dane o rozmieszczeniu gatunków ważek specjalnej troski w Polsce – podsumowanie” — Rafał Bernard poinformował nas, o zmianach, jakie nastąpić muszą w przedstawianiu zasięgów występowania wielu gatunków ważek. Jedne ważki poszerzyły zajmowane obszary, inne natomiast (jak np. Coenagrion lunulatum i Sympetrum depressiusculum) wycofały się z dotychczas zajmowanych rejonów. Pod uwagę brane były dane pochodzące z 49 publikacji z lat 2010-2015, a więc w okresie po wydaniu „Atlasu rozmieszczenia ważek (Odonata) w Polsce”. Zmian (wśród ważek specjalnej troski) nie zarejestrowano tylko w zasięgu występowania Aeshna caerulea i Somatochlora alpestris, większe zmiany nastąpiły w zasięgach Coenagrion armatum, Nehalennia speciosa, Cordulegaster boltonii, Coenagrion ornatum, Leucorrhinia albifrons, Leucorrhinia pectoralis i Sympecma paedisca.
W dyskusji postanowiono, iż opublikowane zostaną w czasopiśmie „Odonatrix” możliwie wszystkie dane, nie w formie artykułów, na które trudno liczyć od wszystkich obserwatorów — lecz w formie komunikatów, których zasady należy opracować w najbliższym czasie.

6. Grzegorz Tończyk, Dorota Gusta — „Nehalennia speciosa (Charpentier, 1840) w okolicach Łodzi” — Stan rozpoznania obszaru województwa łódzkiego po 1990 roku ogromnie wzrósł. W pierwszej połowie XX wieku zbadano 10 kwadratów UTM, od 1959 do 1990 roku rozpoznane były 23 kwadraty. Badania współczesne objęły 176 kwadratów, co stanowi 78,9% całego obszaru. Stwierdzono 62 gatunki. Do niedawna znane było tylko jedno stanowisko N. speciosa z Przedborza, położone na samej południowo wschodniej granicy województwa. Wydawało się, że powinno ich być więcej, zwłaszcza, że stwierdzono występowanie w woj. mazowieckim, świętokrzyskim, śląskim i opolskim. Tak też się stało i obecnie znamy 13 torfowisk w Lesie Karolewskim koło Pabianic, a na dwóch z nich stwierdzono Nehalennia speciosa. Ponadto od 1990 roku na torfowiskach Lasu Karolewskiego stwierdzono 32 gatunki ważek.

7. Alicja Miszta — „Inwentaryzacja a waloryzacja odonatocenoz — rozważania na przykładzie rezerwatu Jeleniak–Mikuliny i Katowickiego Parku Leśnego” — Rezerwat Jeleniak–Mikuliny stanowią dwa płytkie, zarastające stawy, położone w niecce międzywydmowej i znajdujące się w ich pobliżu torfowiska. Katowicki Park Leśny obejmuje tereny miejskie, parkowe oraz leśne. Autorka pokazała zmiany zachodzące na omawianych obszarach dokumentując je mapami od XIX wieku do dziś, następnie dokonała porównania występujących tam gatunków w okresie od 2002 do 2014 roku oraz przeprowadziła analizę bioróżnorodności.

8. Bogusława Jankowska — „Diaporama — wspomnienia z sympozjum w Dubiecku” — jak zwykle zdjęcia własne i zebrane od uczestniczących w sympozjum Kolegów Bogusia ułożyła we wspaniały reportaż uzupełniony doskonałą muzyką. Pozostaje mieć nadzieję, że podobnie postąpi ze zdjęciami zrobionymi w tym roku.

9. Maciej Górka — „Siedliska ważek okolic Trestna” — kluczowym hitem tego referatu było odkrycie stanowiska żagnicy zielonej Aeshna viridis na niewielkich starych gliniankach z osoką aloesowatą w miejscowości Trestno położonej tuż przy wschodniej granicy Wrocławia. Tu 23 i 30 lipca 2013 r. Maciej Górka znalazł wylinkę i obserwował dorosłe osobniki Aeshna viridis. Obserwacje robił też 3 sierpnia 2014 r. W 2015 roku 17 i 21 lipca Michał Wolny i Piotr Zabłocki przeprowadzili podobne obserwacje. Świadczy to wszystko o stabilności tego stanowiska. Poza tym przedstawił nam wszystkie gatunki zarejestrowane na gliniankach w Trestnie, spośród których jedne miały tu swe miejsce rozrodu, inne (związane z dolinami rzecznymi) były „gośćmi” znad Odry i Oławy.

     
 
Audytorium.
Kliknij w zdjęcie aby powiększyć.
(foto Paweł Buczyński)
Referatu słuchają od lewej: Jacek Wendzonka, Bogusława Jankowska, Maria Gołąb i Grzegorz Smolarczyk.
Kliknij w zdjęcie aby powiększyć.
(foto Paweł Buczyński)
 
 
Od lewej: w zielonej bluzce Julia Dobrzańska, Małgorzata Targońska-Karasek, za nią Alicja Miszta i Ewa Miłaczewska, Adam Tarkowski, Bogusław Daraż, a na pierwszym planie Maciej Górka z synem Wojtkiem.
Kliknij w zdjęcie aby powiększyć.
(foto Paweł Buczyński)
Małgorzata i Tomasz Karaskowie.
Kliknij w zdjęcie aby powiększyć.
(foto Paweł Buczyński)
 
 
Po referatach udajemy się do wiaty na plaży na uroczystą kolację
 
 
Siedzimy przy stole (od lewej): Jakub Liberski, Jacek Wendzonka, Maciej Górka, Lucyna Górka i Ewa Miłaczewska.
Kliknij w zdjęcie aby powiększyć.
(foto Paweł Buczyński)
Również od lewej: Dorota Gusta, Grzegorz Tończyk, Anna Rychła, Alicja Miszta i Ryszard Orzechowski.
Kliknij w zdjęcie aby powiększyć.
(foto Paweł Buczyński)
 
 
Od przodu z lewej: Michał Wolny, Julia Dobrzańska, Małgorzata Targońska-Karasek, Tomasz Karasek, Wojtuś Górka i Piotr Zabłocki.
Kliknij w zdjęcie aby powiększyć.
(foto Paweł Buczyński)
Przy stole się zacieśnia: Michał Wolny, Rafał Bernard, Lucyna Górka, Małgorzata i Tomasz Karaskowie, Maciej Górka z synem Wojtusiem, Julia Dobrzańska i Bogusław Daraż.
(foto Paweł Buczyński)
 
 
My jemy, a niespodziewany gość bacznie się nam przygląda.
Kliknij w zdjęcie aby powiększyć.
(foto Paweł Buczyński)
W końcu decyduje się podzielić z nami naszym posiłkiem.
Kliknij w zdjęcie aby powiększyć.
(foto Paweł Buczyński)
 
 

Jeszcze informacje:

Czasopismo „Odonatrix” od przyszłego roku wydawane będzie tylko w wersji internetowej. Redaktor naczelny Paweł Buczyński wyraził chęć rezygnacji z pełnienia tej funkcji po wydaniu 2-go tegorocznego numeru.

W przyszłym roku czekają nas wybory do Zarządu Sekcji Odonatologicznej PTE, padła propozycja, aby zastanowić się nad zmianą pokoleniową i przekazaniem „władzy” młodym.

W przyszłym roku spotkamy się być może w okolicach Bogatyni, z taką propozycją wystąpiła Bogusława Jankowska.


I to już koniec. Dziękujemy Ani Rychłej za wspaniałą organizację sympozjum, a w niedzielę 23 sierpnia zaraz po śniadaniu rozjeżdżamy się do domów. I znowu trzeba będzie czekać cały rok na takie spotkanie.