Szklarnik Cordulegaster


To opracowanie ma na celu wykazanie cech wspólnych rodzaju szklarnik Cordulegaster, a także najważniejszych różnic, występujących u dwóch spotykanych w Polsce gatunków należących do tego rodzaju.

           
Rodzina Szklarnikowate Cordulegastridae
  Rodzaj Szklarnik Cordulegaster
    Gatunki Szklarnik leśny Cordulegaster boltonii
związany z wodami płynącymi, rzekami i strumieniami w osłoniętych lasem obszarach zachodniej i południowej Polski
    Szklarnik górski Cordulegaster bidentata
związany z chłodnymi wodami płynącymi, potokami i strumieniami, a także obszarami źródliskowymi w obszarach górskich, w wysokich górach (Tatry) nie występuje

NA SKRÓTY
Biotop
Cechy wspólne
Różnice

Tekst: Ewa Miłaczewska (EM)
Zdjęcia: Martin Černý
Jakub Liberski
Ewa Miłaczewska
Marek Ruciński
Jarosław Wenta
© Ewa Miłaczewska

 

Biotop
 
Oba gatunki szklarników lubią przebywać nad rzekami, potokami i strumieniami, lecz — tylko w niewielu miejscach występują obok siebie. Do takich miejsc należą Góry Świętokrzyskie. Wiele szklarników leśnych Cordulegaster boltonii i szklarników górskich Cordulegaster bidentata widziałam 2 lipca 2010 r. nad Czarną Wodą w Górach Świetokrzyskich w pobliżu mostu na drodze między Nowa Słupią a Bodzentynem. Na zdjęciu uczestnicy Sympozjum Sekcji Odonatologicznej PTE na jednym ze stanowisk występowania obu szklarników. Tu Stanisław Czachorowski filmował proces składania jaj przez samicę szklarnika leśnego (oba szklarniki robią to w identyczny sposób), film ten możemy zobaczyć tu:
http://www.youtube.com/watch?v=HvCXFR1xG2g
http://www.youtube.com/watch?v=tPbgwRq9jLY

(foto Ewa Miłaczewska)
 
Gorce — Hala Długa pod Turbaczem (wys. ok. 1200 m n.p.m.). Tu Marek Ruciński obserwował przeobrażenie samca Cordulegaster bidentata. Ciekawostką może być to, że przeobrażenie, a więc i życie larwalne, miało miejsce nie w zbiorniku wodnym, a na młace kozłkowo-turzycowej z nieznacznym, ale stałym uwilgotnieniem. Widzimy tu też cały łan wełnianki szerokolistnej, rośliny charakterystycznej dla takich mokradeł.

(foto Marek Ruciński)
 
Nasłoneczniona droga w okolicy miejscowości Łapsze Dolne w Pieninach Spiskich. Na horyzoncie widać Tatry. Jest to jedno z miejsc, gdzie Jarosław Wenta fotografował szklarniki górskie Cordulegaster bidentata.

(foto Jarosław Wenta)
 
 
Cechy wspólne
Szklarniki mają ubarwienie czarno-żółte, nie różniące się od siebie u obu płci, ale nieco różne u obu gatunków. Samice są o kilka milimetrów dłuższe i znacznie masywniejsze od samców. Skrzydła szklarników są bezbarwne, czarno użyłkowane z jaśniejszą żyłką kostalną. Oba Cordulegaster mają zielone oczy stykające się ze sobą w jednym tylko punkcie. Czoła i cała reszta twarzy są żółte z czarnymi znakami. Nogi ich są całkowicie czarne. W locie są trudne do odróżnienia, choć patrolujące samce poruszają się nieco inaczej. Do tego potrzebne jest jednak pewne opatrzenie.
 
Tu widzimy różnicę w rozmiarach ciała samca i samicy (po prawej) rodzaju Cordulegaster na przykładzie Cordulegaster boltonii. Na długość ciała samicy wpływ ma przede wszystkim długie, skierowane do tyłu pokładełko, którym samica wkłuwa jaja w piaszczyste dno cieku, co widzieliśmy wyżej — klikając w link do You Tube. U Cordulegaster bidentata różnica kształtów i rozmiarów wygląda bardzo podobnie jak u Cordulegaster boltonii.

(foto Ewa Miłaczewska)

Kliknij w zdjęcie aby powiększyć.
 
 
Różnice
Poniższa ilustracja pokazuje cechy charakterystyczne widoczne na głowach, tułowiach i odwłokach obu gatunkow należących do rodzaju Cordulegaster.
 
Czoło
Na żółtych czołach szklarników występują odmienne czarne znaki. C. boltonii ma na czole prostą linię, zaś C. bidentata ma znak w kształcie litery „U”.

Trójkąt potyliczny
U C. boltonii ma kolor żółty, zaś u C. bidentata jest czarny

Trójkąty analne
U C. boltonii najczęściej zawiera minimum 5 pólek (komórek) — tu sześć, a widziałam nawet z 7 komórkami, zaś C. bidentata ma trójkąt analny zbudowany zwykle z 3-4 pólek — na wybranym zdjęciu w jednym skrzydle jest tych pólek trzy, w drugim cztery. Jednak zdarzają się wyjątki — patrz dalej.

Plamki na S1
U C. boltonii na boku pierwszego segmentu odwłoka występuje niewielka plamka w kształcie litery „C”, zaś C. bidentata ma na boku pierwszego segmentu małą, ukośną plamkę.

Plamki na wierzchniej stronie odwłoków
U C. boltonii na wszystkich segmentach występują żółte plamki zarówno pośrodku segmentu, jak i na jego końcu, zaś C. bidentata ma plamki na końcach segmentów na S2 i S3, a na segmentach następnych takich plamek brak.

(zest. Ewa Miłaczewska)

Kliknij w zdjęcie aby powiększyć.
 
Tu widzimy zdjęcie Cordulegaster boltonii, o czym świadczy żółty trójkąt potyliczny, natomiast w trójkątach analnych występują tylko 3 i 4 pola tak, jak u Cordulegaster bidentata. Najlepszy to dowód, że przy oznaczaniu nie wolno kierować się jedną tylko cechą charakterystyczną, bo w przyrodzie wszystko jest zmienne.

Jest to fragment zdjęcia, które zrobił Martin Černý, a pozwoliłam je sobie (za zgodą autora) zapożyczyć ze świetnej strony
http://www.dragonflies.cz/.

(foto Martin Černý)
 
Narządy analne samców Cordulegaster bidentata są od siebie odległe u nasady, górne przydatki mają niewielki ząbek u podstawy.

(foto Jarosław Wenta)
 
Narządy analne samców Cordulegaster boltonii są trójkątne, prawie stykają się ze sobą u podstawy i nie występuje na nich widoczny powyżej ząbek.

(foto Ewa Miłaczewska)
 
Najważniejszą cechą pozwalającą na odróżnienie larw rodzaju Cordulegaster jest sposób ułożenia skrzydeł. Cordulegaster boltonii — po lewej stronie — ma skrzydła rozchylone, natomiast Cordulegaster bidentata — po prawej — układa skrzydła równolegle do osi ciała.

Zabarwienie larw nie ma w tym konkretnym przypadku żadnego znaczenia. Larwa szklarnika leśnego Cordulegaster boltonii jest sfotografowana bezpośrednio po wyjęciu z potoku z czarnym mułem, natomiast larwa szklarnika górskiego Cordulegaster bidentata przed sfotografowaniem przebywała w wodzie z podłożem żwirowym.

(foto Ewa Miłaczewska i Jakub Liberski)

Kliknij w zdjęcie aby powiększyć.
 
 

Z terminami użytymi w opisie można zapoznać się na stronie: SŁOWNIK lub BUDOWA WAŻKI.