KIELCE

Rzeka Silnica





Pierwotnie rzeka Silnica (UTM DB73) wypływała z północnego zbocza góry Wietrzni. Ograniczała od wschodu ścisłe centrum Kielc. Płynęła w miejscu dzisiejszych ulic Źródłowej, Jarońskich, przepływała przez plac Św. Wojciecha, a dalej ul. Kaczyńskiego i Silniczną. W okolicach obecnego mostu ulicy IX Wieków Kielc łączyła się, ze spływającą z położonego na północy Pasma Masłowskiego, rzeką Dąbrówką. W miarę rozbudowy miasta ten ciek w całości znalazł się w podziemnej instalacji burzowej. Nazwę Silnica przejęła rzeka dotychczas nazywana Dąbrówką. Ciek poniżej zbiornika zaporowego Szydłówek, płynie przez centrum miasta całkowicie przekształconą doliną. Powyżej zbiornika pozostał fragment naturalnie meandrującego strumienia, otoczonego wąskim pasem łęgu olszowego.

Krajobrazowo dolina Silnicy prezentuje się wspaniale. Na granicy miasta wciska się pomiędzy kulminacje Wierzejskiej i Białej Góry dalej płynie krawędzią Grzbietu Szydłówkowskigo, a jego zbocze formuje wysoki, trudnodostępny brzeg. Jednak wrażenie to psują liczne śmieci na dzikich wysypiskach w sąsiedztwie znajdujących się tu ogródków działkowych, jak i w napływkach. Ciek o szybkim, górskim przepływie mógłby przyciągać rzadkie gatunki reofilne. Jednak jakość wody budzi wiele zastrzeżeń. Obok regularnego napływu zawartości kanalizacji burzowej, okresowo rzekę zanieczyszcza zrzut kwaśnych wód z wyrobisk kamieniołomów w pobliskiej Wiśniówce. W takich warunkach fauna Silnicy jest obecnie bardzo uboga.

POWRÓT
Ważki Kielc

Zdjęcia: Mariusz Gwardjan
Roman Maniarski
Google Earth
Targeo
Badania terenowe: Mariusz Gwardjan
Roman Maniarski
Tekst: Mariusz Gwardjan
Roman Maniarski
© Ewa Miłaczewska

 
 
 
Rzeka Silnica od Wiśniówki (na północy) do zalewu Szydłówek. Strzałka wskazuje położenie odcinka około 250 m długości — od garnicy miasta do mostu na ul. Warszawskiej, który wydawał się najbardziej atrakcyjny ze względu na napotkanie tam w 2007 roku samicy Cordulegaster boltonii. Niestety dotąd nie udało się tej obserwacji powtórzyć.
(http://Targeo)
Kliknij w mapę aby powiększyć.
Na zdjęciu satelitarnym zaznaczono żółtymi strzałkami strumień źródłowy Silnicy, w obrębie granic miasta, oraz niebieskimi strzałkami odcinek o bystrym nurcie, w którym rzeka podcina krawędź Grzbietu Szydłówkowskiego. Obserwacje prowadzone były na całej długości rzeki od granic miasta do Zalewu Szydłówek.
(Google Earth)
Kliknij w zdjęcie aby powiększyć.
 
 
Wiosną, przed rozwojem bujnej łęgowej roślinności najpełniej można ocenić naturalne ukształtowanie koryta.
(foto Mariusz Gwardjan)
To samo miejsce na początku lata.
(foto Mariusz Gwardjan)
 
 
Dno rzeki jest na badanym obszarze piaszczyste.
(foto Mariusz Gwardjan)
Takie miejsca wydają się być wymarzone dla Cordulegaster boltonii.
(foto Roman Maniarski)
 
 
Dno rzeki w tym miejscu jest kamieniste, tu rzeka płynie szybciej, eroduje nieco głębiej i odsłania skały dewońskie.
(foto Mariusz Gwardjan)
Koryto rzeki na bystrzu.
(foto Roman Maniarski)
 
 
Silnica w pobliżu ujścia do zbiornika Szydłówek.
(foto Mariusz Gwardjan)
Przy ujściu do zbiornika Szydłówek.
(foto Mariusz Gwardjan)
 
   
Ważki zarejestrowane nad rzeką Silnicą
(6 gatunków)
Kliknięcie w nazwę ważki powoduje przejście do strony poświęconej danemu gatunkowi
 
Zygoptera

Anisoptera

Żagnica sina Aeshna cyanea
Szklarnik leśny Cordulegaster boltoniigatunek chroniony
Ważka płaskobrzucha Libellula depressa
Lecicha pospolita Orthetrum cancellatum
Szablak krwisty Sympetrum sanguineum
Szablak żółty Sympetrum flaveolum
 
 
Obserwacje

Żagnica sina
Aeshna cyanea
Pojedyncze osobniki.
 
Szklarnik leśny
Cordulegaster boltonii
Jedna samica spotkana 23 czerwca 2007 r. w sąsiedztwie osiedla Dąbrowa.
 
Ważka płaskobrzucha
Libellula depressa
Pojedyncze osobniki.
 
Lecicha pospolita
Orthetrum cancellatum
Pojedyncze osobniki.
 
Szablak krwisty
Sympetrum sanguineum
Nieliczne.
 
Szablak żółty
Sympetrum flaveolum
Pojedyncze osobniki.